Prompts zijn ook code
Prompts zijn ook code
AI gaat snel. Maar elke prompt die iets aanstuurt, hoort in versiebeheer, niet in een chatgeschiedenis of iemands hoofd.
AI levert snel. Maar snelheid zonder discipline levert vooral verrassingen op. Daarom behandelen we elke prompt die iets belangrijks aanstuurt niet als een kladje, maar als code.
Een prompt hoort in versiebeheer
Een prompt die in productie draait, is een onderdeel van je product. Toch leeft hij bij veel teams in een los tekstveld, een chatgeschiedenis of iemands hoofd. Bij ons leeft hij in de repo, naast de rest van de code.
Dat geeft drie dingen die je anders kwijt bent: je kunt teruggaan naar een vorige versie, je kunt zien wie wat veranderde en waarom, en je kunt een wijziging reviewen voordat hij live gaat.
Als je niet weet welke versie van een prompt in productie draait, weet je ook niet waarom je output gisteren beter was dan vandaag.
Wat we checken voor een prompt live mag
Een promptreview is geen formaliteit. We kijken naar een paar dingen die in de praktijk het verschil maken:
- Bedoeling. Doet de prompt precies één ding, helder omschreven?
- Randgevallen. Wat gebeurt er bij lege, rommelige of vijandige input?
- Kosten. Hoeveel tokens kost dit per aanroep, en kan het korter zonder kwaliteit te verliezen?
Versiebeheer ziet er simpel uit
Je hoeft het niet ingewikkeld te maken. Een prompt met een id, een model en een duidelijke instructie is al genoeg om hem te kunnen volgen:
export const valuationPrompt = {
id: "valuation/v3",
model: "claude-opus-4-8",
system: "Je bent een taxateur. Geef een bandbreedte, geen losse beloftes.",
};
Het echte werk zit niet in de syntax, maar in de gewoonte. We schreven eerder waarom we AI in de lus houden in plaats van op de automatische piloot, en dit is daar de andere kant van: de mens beslist, maar het systeem onthoudt.
Een prompt die je kunt teruglezen, reviewen en terugdraaien is geen overhead. Het is het verschil tussen een product dat je begrijpt en een product dat je elke ochtend opnieuw moet leren kennen.